Asimos: Eimaste "Tromokrates"

Σύμφωνα με την έννοια της λέξης ,η τρομοκρατία θα έπρεπε να... τρομοκρατεί.Ποιός απο εμάς όμως τρομοκρατείται?Ποιός απο εμάς φοβάται να βγεί απο το σπίτι του ,να πάει στην δουλειά του, να πάει να διασκεδάσει?Ποιός απο εμάς νιώθει οτι μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος των νέων «τρομοκρατικών» οργανώσεων στην Ελλάδα?
Η απάντηση είναι..σύντομη ,πολύ λίγοι απο εμάς.
Είμαι σίγουρος οτι ο μέσος Έλληνας ,αυτός που τρομοκρατήθηκε προχθές με την είδηση για την «δολοφονική» επίθεση εναντίον συμπολιτών μας, μεταναστών, ήταν αυτός που ανάμεσα στην γλυκιά αίσθηση του ύπνου και της βασανιστικής σκέψης των υποχρεώσεων του,σκέφτηκε:
« για φαντάσου περνάω κάθε μέρα από εκείνο το σημείο»,ή ακόμα πιο έντονη ανησυχία θα ένιωσαν οι συμπολίτες μας με προσωπική εμπειρία όπως: «πω-πω εκεί πετάω τα σκουπίδια μου κάθε βράδυ!»
Πόσοι από εμάς πιστεύουν ότι στόχος της αυτοσχέδιας βόμβας ήταν οι συμπολίτες μας, μετανάστες? ΚΑΝΕΝΑΣ.
Ακόμα και τώρα για την πιο μεγάλη τρομοκρατική οργάνωση που πέρασε απο την χώρα μας ,την 17 Νοέμβρη, υπάρχουν «φιλικά» αισθήματα απο το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού μας. «Φιλικά» αισθήματα....Πώς γίνεται και εμείς οι έλληνες είμαστε τόσο ατρόμητοι?
Όλα ξεκινάνε απο τον στόχο της σημερινής «τρομοκρατίας» που σίγουρα δέν είναι ο καθημερινός Έλληνας πολίτης.Όλα τα χτυπήματα είναι απέναντι σε ανθρώπους της εξουσίας . Κανένας Έλληνας δεν βλέπει, μέχρι τώρα, τον εαυτό του ως στόχο των σημερινών «τρομοκρατικών» οργνώσεων στην Ελλάδα.
Τρομοκρατία έχουν βιώσει οι Αμερικάνοι με τους δίδυμους πύργους, οι Ισπανοί με την ανατίναξη των τρένων στην Μαδρίτη, οι Ιρακινοί με τις καθημερινές απώλειες πολιτών που απλώς ξεκινάνε για την δουλειά τους και δέν γυρίζουν ποτέ σπίτι και άλλες χώρες που βίωσας το αίσθημα έλλειψης ασφάλειας προς την ακεραιότητα του πολίτη, ένα αίσθημα που σου επιβάλει να περιορίσεις την ζωή σου χωρίς να το θέλεις.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ τρομοκρατία.
Αν όμως αυτό που ζούμε στην Ελλάδα δέν είναι τρομακρατία τότε τί είναι, επανάσταση? Σίγουρα έτσι νιώθουν οι δράστες και το διαπιστώνουμε και μέσα απο τις προκυρήξεις των μέχρι τώρα οργανώσεων.Επικρατεί η ιδεολογία του αγώνα έναντι της άδικης και καταπιεστικής σημερινής κοινωνίας που θεωρητικά πηγάζει απο τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και της αντιλαϊκή διαχείρησης του πλούτου από το κεφάλαιο...Είναι αυτό επανάσταση?
Για να σας δώσω να καταλάβετε τι μου θυμίζουν αυτές οι οργανώσεις μέσα απο τις πράξεις τους θα αναφερθώ σε όλους εκείνους τους συμπολίτες μας που κάθοταν έξω απο το Πολυτεχνίο όλη μέρα και μετά γυρνούσαν στο σπίτι εκθιάζοντας τον εαυτό τους για την συμμετοχή τους στο κίνημα των ολίγων ελλήνων φοιτητών εκείνη την περίοδο, οι ονομαζόμενοι ως «Οι απέξω.» Ποτέ οι πραγματικοί επαναστάτες δέν ήταν απέξω.
Αυτούς ,που δέν θα τολμούσαν να θυσιάσουν τίποτα απο αυτά που έχουν και ταυτόχρονα επιδιώκουν μια προσωπική ικανοποίηση πετώντας ένα μπουκάλι, ή μια πέτρα, ή μια μολότωφ, ή τοποθετώντας ένα εκρηκτικό μηχανισμό σε δημόσια κτήρια, διαφεύγοντας κατόπιν στην ανωνυμία τους και στην σταθερή και πιθανός εξασφαλισμένη διαβίωση τους, προβάλλοντας αρχές και ιδέες των «απομέσα», καθώς και όλους αυτούς που αγωνίζονται με κουκούλες απένατι σε στόχους ακάλυπτους και με σίγουρο αποτέλεσμα αντίθετο με αυτό που αναφέρουν οτι επιδιώκουν θα τους χαρακτήριζα ηδονοβλεψίες της εξουσίας, που προσπαθούν να νιώσουν μια στιγμή ηδονής μέσω μιας πράξης που τους αποπνέει αίσθημα εξουσίας και αποτελεί το μοναδικό στήριγμα στο εμφανές αίσθημα κατωτερότητας που κρύβουν κάτω απο τις κουκούλες και τα κράνη τους.Ευτυχώς αυτοί δέν είναι επαναστάτες....
Και τότε γιατί όλα τα μέσα μαζική ενημέρωσης και οι πολιτικοί ,μιλάνε για τρομοκρατία.
Διότι για αυτούς είναι.Αυτοί είναι οι στόχοι,αυτοί έχουν χρεωθεί δικαίως ή αδίκως την άδικη μορφή της κοινωνίας μας και αυτοί είναι που ανησυχούν περισσότερο.Δέν είναι τυχαίο που περισσότερους φρουρούς έχουν οι δημοσιογράφοι απο ότι όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι της εποχής μας που θα έπρεπε να καθοδηγούν και να χρεώνονται την εξέλιξη του πολιτισμού μας.Αλλά σε τί βαθμό η διαμόρφωση της ιδεολογίας μας γίνεται απο τους π νευματικούς μας ανθρώπους και όχι απο τα καθημερινά σήριαλ και κινηματογραφικές ταινίες?Αλλο θέμα αλλη ώρα.
Καταλήγω συμπερασματικά οτι δέν υπάρχει τρομοκρατία έναντι των πολιτών στην Ελλάδα και ούτε υπήρξε ποτέ, υπάρχουν όμως πολλοί «απέξω» και δυστυχώς αυτοί υπήρχαν ανέκαθεν. Για αυτό και η αδιάφορη και πολλές φορές θετική στάση μας απέναντι σε τέτοιες πράξεις επιβεβαιώνει το πόσο πραγματικά λίγοι ήταν οι «απομέσα» τότε στο Πολυτεχνείο και δυστυχώς πόσο λίγοι ήταν ανέκαθεν σε αυτή τη χώρα.

πηγη PROTAGON